Özgür Kurt

Çelimsiz ve aç bir kurt, soğuk bir günün sabahı köyün yakınlarında dolaşırken, bir köpekle karşılaştı. Besili ve karnını iyice doyurmuş olan köpeğe yaklaştı.

- Söylesene dostum dedi kurt, Nasıl böyle tombul olabiliyorsun?

- İnsanlar beni besliyorlar. diye cevap verdi köpek.

- Hepsi bu kadar mı? diye alaylı bir ifadeyle sordu kurt. İşin çok zor olmalı öyleyse.

- Hayır dedi köpek. Yaptığım tek şey, geceleri bahçeyi beklemek.

- Bunun için mi sana yemek veriyorlar? dedi kurt.

- Eğer hepsi buysa bende sana yoldaş olurum. Sen dışarıda yiyecek bulmanın ne demek olduğunu bilemezsin.

- Sahibim şüphesiz seni de besler.dedi köpek.

- Kurt, köpeğin haline imrendi ve beraberce köpeğin bekçilik yaptığı yere doğru gittiler. Bahçeye girer girmez kurt, köpeğin boynundaki bir ize dikkat kesildi.

- Baksana dostum, boynundaki tüylere ne oldu?

- Zincir tüylerimi döktü dedi köpek. Görüyorsun, günün ve gecenin büyük bir bölümünde ben zincirle kazığa bağlıyım. 

- O halde hoşçakal zavallı dostum. dedi kurt ve hızla oradan uzaklaşmaya başladı. Fikrimi değiştirdim.  

Ben aç kalabilirim, ama zayıf ve özgür olmayı, şişman fakat esir olmaya tercih ederim. diye de ekledi