Pişmanlık Duymamak İçin

Zülkarneyn, ordusuyla birlikte bir savaştan dönerken karanlık bir tünelin önüne geldiler. Ordusuna tek sıra olmalarını, bu şekilde sağa sola hiç sapmadan tünelden geçmelerini emretti.

“Yalnız...” dedi. “Ayağınıza ne takılırsa, onu mutlaka alın çantanıza koyun.”

Tünele girince ordu üçe ayrıldı.

 

Bir kısmı dedi ki “Zaten yorgunuz, bir de yükümüze yük mü katacağız?!” Ayaklarına takılanları almadılar.

Bir kısmı da “Hükümdarımız emretti. Sözü yere düşmesin.” dediler. 3-5 tane aldılar. 

Bir kısmı da “Ulul-emre itaat şarttır. Resul böyle buyurmuştur! “ dediler. Çantalarını sıkı sıkı doldular.

Bir süre sonra tünelden, o karanlık yerden çıktılar. Ayaklarımıza takılan neydi acaba? Deyip çantalarını açtılar.

“Aman Allah’ım! Meğer onlar elmas, yakut, altınmış!

Hiç toplamayanlar kafasını taşa vurdular, az alanlar ah biz ne yaptık niye daha fazla almadık! “ diye pişman oldular. Çantalarını dolduranlar da “keşke ceplerimizi koynumuzu da doldursaydık!” diye pişman oldular.