Kapıdan Ayrılma

 Nasreddin hoca o tarihlerde henüz bir çocuktu. On iki yaşında var, yok.

        Bir gün annesi değirmene gidecek oldu. Tabii küçük Nasreddin'e ev bekçiliği düştü.

        Annesi gitmeden  önce sıkı sıkıya tembihledi:

        -Aman oğlum Nasreddin, kapıdan ayrılma... 

        -Tamam anneciğim, dedi küçük nasreddin.

        -Merak etme asla, kapıdan ayrılmayacağım.

        Annesi değirmene gitti. Küçük Nasreddin düşünmeye başladı.

        Derken dayısının oğlu geldi:

        -Annen nerede? diye sordu.

        -Değirmende.

        -Git haber ver, akşam size geleceğiz.

        Küçük Nasreddin düşünmeye başladı.

        Annesi kapıdan ayrılmamasını tembih etti ya, nasıl gidip haber versin?

        Sonunda bir çare buldu. Kapıyı yerinden söktü. Sırtına aldı ve değirmene gitti.

        Annesi sırtında koca kapı ile Nasreddin'i gördü.

        -Bu ne hal? Diye çıkıştı.

        Küçük nasreddin kapıyı yere indirdi.

        Üstüne oturdu. Sonra annesine cevap verdi:

        -Bana kapıdan ayrılma dedin ya...

        Dayımlar akşam bize gelecekmiş

        Dayımın oğlu sana haber vermemi söyledi. Kapıdan ayrılmamak için bu çareyi

        düşündüm.

        Annesi başını iki yana salladı.

        -Düşündün ya oğul, dedi.

        Her şeyi tersinden düşündün.