Günler ve Aylar

GÜN ADLARININ KAYNAĞI:


PAZAR: Farsça "bâzâr" kelimesinden. Bâzâr; alışveriş yeri, yiyecek satış yeri. Bu addan anlam değişmesiyle, haftanın günlerinden birinin adı olmuş. 
(Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü,İ.Zeki Eyyüboğlu, Sosyal Yayınlar,1995) 


PAZARTESİ: Farsça "bâzâr" ile Türkçe "ertesi" kelimelerinin birleşmesiyle oluşmuş.

SALI: İbranice'den pazartesi ile çarşamba günleri arasındaki gün.
(Temel Büyük Türkçe Sözlük, Dr.Mehmet Doğan, Bahar Yayınları,1994) 

ÇARŞAMBA: Farsça'dan, çehar-şenbe (dördüncü gün).

PERŞEMBE: Farsça'dan "penc-şenbih" (beşinci-gün) anlamında. Kelime bozularak alınmış.

CUMA: Arapça'dan haftanın altıncı günü.
(Türk Dil Kurumu Sözlüğü,TDK Yayınları,1965,Ankara); 
Arapça'dan cem'den, cum'a ;toplantı,toplanmadan.)

CUMARTESİ: Arapça cum'a ile Türkçe irte'den cuma-irtesi.
(Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü,İ.Zeki Eyyüboğlu,Sosyal Yayınlar,1995) 


AY ADLARININ KAYNAĞI:

OCAK: Eski Türkçe'den od(ateş)dan odak/ocak (ateş olan yer ateşlik)

ŞUBAT: Süryanice'den, şabat/şobat. 
Süryani dilinden, yılın ikinci ayı, ki yirmi sekiz (artık yıllarda yirmi dokuz) gün.

MART: Latince'den yılın üçüncü ayı 
Latince'den Mars(savaş tanrısı)tan martius (Mars'la ilgili olan,Mars ayı)

NİSAN: Süryanice'den, nisanna (kökeni Akad. nisannus)dan
Süryanice'den yılının döndürcü ayı.

MAYIS: Latince'den, yılın beşinci ayı. 
Latince'den, maius (magnus/büyük, maior/daha büyük, maius)tan mayıs

HAZİRAN: Süryanice'den hazaran/hazuran (sıcak, hazıran)dan haziran

TEMMUZ: Sümerce'den dummuzi'den, İbranice'de tammuz (efendi, bey anlamında) 

AĞUSTOS: Latince'den augustos (Roma İmparatoru Agustos'un adından) tan ağustos
Latince'den, yılın otuz bir gün süren sekizinci ayı

EYLÜL: Süryahice'den, aylul (eylül)dan, eylül (üzüm ayı). Hint-Avrupa dillerinde "eylül" ayının karşılığı yedi sayısıdır
Yılın dokuzuncu ayı olup, otuz gün sürer 

EKİM: Türkçe, tarlaların ekildiği ay

KASIM: Arapça'dan ayıran, bölen, kısımlayan anlamında

ARALIK: Türkçe, iki şey arasındaki boşluk