Gün ve ay isimleri nereden geliyor?

Tavla oynayanlar Farsça altıya kadar saymasını bilirler (yek, du, se, cihar, penç, şeş). Şimdi de yedi sayısını öğreniyoruz. Farsça yedi 'heft' dir (veya hefte). Yedi günlük 'hafta' ismi de buradan alınmıştır. Halen Türkçe'de kullandığımız gün isimlerinin kökenlerinin neler olduklarını biliyor musunuz? 

 

Cuma-Arapça-toplama, toplanma) 

Cumartesi-Arapça-(ertesi - Türkçe) 

Pazar-Farsça-(ba = yemek, zar = yer) 

Pazartesi-Farsça-(ertesi - Türkçe)

Salı-İbrânice-(üçüncü) 

Çarşamba-Farsça-(cehar şenbe = dördüncü gün) 

Perşembe-Farsça-(penç şenbe = beşinci gün) 

Günümüzde kullandığımız ay isimlerinin geldikleri yerler de karışık. Hicri takvimdeki Arabi ay isimlerinin bugün hiçbirini kullanmamamıza rağmen yine de Şubat, Nisan, Haziran, Temmuz ve Eylül aylarının isimlerinin kökenleri Arapça ve Süryanice, Kasım ayının ise Arapça. 

İşin daha ilginç yanı bunlardan Şubat, Nisan, Temmuz ve Eylül hemen hemen aynı telaffuzla Yahudi takviminde de yer alıyorlar. Gelin ayların isimleri ve kökenlerine bir göz atalım. 

Ocak = Türkçe (Kışın evlerde ateş yakılan yer) 

Şubat = Süryanice 

Mart = Latince (Maritus - mitolojik isim Mars'tan) 

Nisan = Süryanice 

Mayıs = Latince (Tanrıça Maria'nın ayı) 

Haziran = Süryanice 

Temmuz = Arapça / Süryanice 

Ağustos = Latince (Roma İmparatoru Augustus'un adından) 

Eylül = Süryanice 

Ekim = Türkçe (Toprağı ekmekten) 

Kasım = Arapça (Bölen) 

Aralık = Türkçe (İki zaman dilimi arası)