Aşk Bize Lazım

"HİÇBİR neden yokken, aşık olunur mu ?" diyordu kadın.İçinden çıkamadığı sorulara, yanıt aramaya çalışıyordu.Her soruya kendisinin yanıt olmasını istiyordu genç adam."Ben varım ya, yetmez mi?.." diyordu. 

Kadının içinde bir yığın soru tanecikleri,sağanak halinde yağıyordu.Ve adam bu sağanağa,küçük bir şemsiye bile tutamıyordu.Bu durum kadını çok sinirlendiriyordu. 

Bu ilişkinin nedeni, ve sonucunu kestiremiyordu kadın.Yaşadıkları bir aşk mıydı, buda cevapsız bire soruydu ona göre.Oysa düşündüğü,bildiği,tahmin ettiği ve istediği böyle birşey değildi. 

 

Kadına göre aşk; matematikselleştirilen bir oknu olamazdı.Başlangıcından bu yana, öyle bir biçimde geliş miş ki sevigleri, ne yöne baksa bir problem çıkıyordu karşısına.Çözülmeyen bu problemlere adam kayıtsız kalıyordu.

Kadın bu aşkın bitmesinde kararlıydı.Adam,kadının düşüncelerine tezatlıkla yanıt veriyordu.

"Aşk bize lazım...."demekle yetiniyordu.

"Ama nereye kadar?"oldu kadının cevabı.

"Başlangıcında nereye kadar olacağını düşündün mü ki, nereye kadar diyosun ?"

sessizlik ve yine kadın;

"Birbirimize benzeseydik ne kadar mutlu olabilirdik, bunu hiç düşündün mü?Sevgi anlaşmak değil,nedensiz de sevilir"sözünü hiç duymadın mı ?" 

Kadını bekleyen gerçek aşk vardır.Ve aşk onlara lazımdır.